พายุลูกเห็บมักเจอช่วงฤดูร้อน มาพร้อมกับพายุฤดูร้อน อากาศเย็น ไอน้ำไหลวนขึ้นข้างบนตามกระแสอากาศในก้อนเมฆ จากไอน้ำหมุนวนรวมตัวกันเป็นก้อนน้ำแข็งตกลงมาบนพื้นดินเมื่อน้ำหนักมากเกินที่ลมจะโอบอุ้มต่อไปได้ แต่บางที่ก่อนจะลงดิน ก็หล่นลงหลังคาโรงงาน หลังคาบ้าน หลังคารถ ฝากรอยแผลหรือไม่ก็รูขนาดเท่าลูกกอล์ฟไว้ ก่อนจะสลายตัว ระเหยกลับไปบนฟ้าที่เดิม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดั่งผู้ต้องสงสัยหายไปอย่างไร้ร่องรอยให้สืบเสาะ คงเหลือแต่ความเสียหายไว้เบื้องหลัง

อาจจะไม่ใช่ความเสี่ยงหลักและยังเจอแค่บางพื้นที่ แต่ก็ต้องถาม โดยเฉพาะเรื่องของประวัติการเกิดลูกเห็บในพื้นที่ เพราะไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ธรรมชาติเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ประเทศอาร์เจนตินา หิมะตกในรอบ 50 ปี เฉกเช่นเดียวกับเวียดนามตอนเหนือ

อะไรก็เกิดขึ้นได้ครับ ใครจะรู้ว่าอีกหน่อยพายุลูกเห็บอาจจะเป็นภัยหลักของประเทศไทยเราในอนาคตก็ได้