ในการสำรวจภัย การได้ทราบถึงประวัติความเสียหายของภัยที่เราออกไปสำรวจ มีประโยชน์อย่างยิ่งครับ เพราะจะทำให้เห็นภาพในหลายแง่มุมมาก เช่น

เคยเกิดปัญหาอะไรขึ้นบ้าง เกิดขึ้นบ่อยแค่ไหน ผลกระทบเป็นยังไง

แนวทางแก้ไข ทั้งระยะสั้น และระยะยาว

แนวคิดในการบริหารจัดการ ทั้งในระดับปฏิบัติหารและบริหาร

บรรยากาศในการพูดคุย พลังงานที่ส่งมาพร้อมกับการสื่อสาร แสดงถึงความมุ่งมั่นตั้งใจในการจัดการปัญหามากน้อยเพียงใด เรื่องแบบนี้ ถ้าไม่ได้พูดคุยกันโดยตรง ไม่มีทางรู้ได้แน่นอนครับ

ประวัติความเสียหายในที่นี้รวมทุกสาเหตุนะครับ ทั้งจากภายในและภายนอก และหากเมื่อเทียบประวัติความเสียหายกับสภาวการณ์ปัจจุบัน ก็จะประเมินได้คร่าว ๆ ว่ามีโอกาสเกิดขึ้นมากน้อยแค่ไหน

วิศวกรความเสี่ยงภัยจึงมีบทบาทในการเชื่อมโยงข้อมูลต่าง ๆ เพื่อประเมินว่าความเสี่ยงของลูกค้าน่าจะมีอยู่ตรงจุดไหนบ้าง และจะมีแนวทางจัดการป้องกันไม่ให้เกิดขึ้น หรือหากเกิดขึ้นจะลดความรุนแรงหรือผลกระทบได้มากน้อยเพียงใด

ในชีวิตจริงก็ไม่มีมาตรฐานอะไรชัดเจนครับ ในเรื่องการวิเคราะห์แบบนี้ เป็นแค่แนวทางที่น่าจะเป็นไปได้ ขึ้นอยู่กับผู้ประเมินและประสบการณ์ที่เคยเจอ ใครมีประสบการณ์ใกล้เคียงกับภัยที่เจอ ก็จะมีมุมมองและวิธีการวิเคราะห์ความเสี่ยงที่แม่นยำมากขึ้น

บริษัทประกันภัยก็ใช้ประวัติความเสียหายเป็นตัวแปรในการพิจารณารับประกันภัยด้วย เฉกเช่นเดียวกับปัญหาสุขภาพและสถิติการเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ ก็เป็นคนละเรื่องเดียวกัน

สิ่งที่น่าสนใจในการสอบถามเรื่องประวัติความเสียหายคือ ลูกค้าจะบอกข้อมูลที่เป็นจริงและครบถ้วนหรือเปล่า? ไม่มีใครทราบได้ครับ นอกจากตัวลูกค้าเอง บังคับไม่ได้ และจะต่อว่าลูกค้าก็คงไม่เหมาะครับ ส่งผลเสียมากกว่าผลดีแน่นอน เรื่องแบบนี้จึงต้องละให้เป็นความรับผิดชอบของลูกค้าภายใต้แนวคิดหลัก “สุจริตใจอย่างยิ่ง” ที่ทางประกันภัยยึดถือกัน หากพบว่ามีการให้ข้อมูลเท็จและพิสูจน์ได้ สัญญาประกันก็ยกเลิก เป็นเช่นนั้นเอง

การเดินทางบนความจริง จึงสำคัญมากเพื่อการบริหารจัดการที่ดีและยั่งยืนครับ